Poppetje gezien, kassie dicht

Door vander F

De verkiezingspolonaise is uitgehost, het feest , met brood en spelen, is ten einde.
Tweemaal een lichte beroering van een drukknopje in de cockpit van de democratie, de digitale waag, snel als een bliksemschicht.

Tot grote schrik van wat jongeren moest in enkele stemregio’s het potlood weer ter hand genomen worden, dit vergde wel enige geworstel met de fijne motoriek om zo’n houten staafje naar een in te kleuren hokje te bewegen, maar ze weerden zich kranig.
We hebben vooraf de polls bestudeerd als waren we op een renbaan,
Place your bets please.

Wij hebben onze democratische plicht gedaan,
een zware verantwoording, allemaal uiteraard uitgebreid ingelezen in de verkiezingsprogramma’s, diepe extentialistische discussies gevoerd met de buren, in de trein, op het werk.
Deze door God gegeven gift waardig ontvangen en deemoedig de zware gang naar het stembureau volbracht.

Toch maar weer gelukt, tweemaal op een knopje drukken,
godzijdank kunnen we weer verder met het echte leven in de hoop dat de volgende uitputtingsslag nog even op zich laat wachten.
Als het even kan 4 jaar, toch wel de tijd die je nodig hebt om weer te herstellen.
De Olympische spelen worden per slot van rekening ook eens in de 4 jaar gehouden, anders maak je die sporters kapot, raken ze overtraind.

We kunnen trots zijn op onze doorleefde democratie!

Afijn, zoals zovelen volgde ik het strak geregiseerde stuk top entertainment op de buis. (of de plasma zo wilt)
Door het kabaal heen zag ik op tv een wat afgleefde man, met een melancholische, ietwat droevige blik zelfs, iets zeggen wat bleef hangen.
Wat hij zei intrigeerde me wel, en een snelle googlesweep leverde een interview op met de door hem geopperde visie op onze politiek
Ik citeer:

“Wat is de belangrijkste reparatie aan het huis van Thorbecke?”

De verbinding tussen het huis en de burgers zal opnieuw gelegd moeten worden. Het architectonisch bijzondere van het huis is dat het van bovenaf is gebouwd bestemd voor een autoritaire samenleving. Inmiddels is de samenleving totaal veranderd. Het huis is zo lang in stand gebleven door de kwaliteit van de binnenmuren. Dat waren de zuilen.
Nederland raakte ontredderd toen de zuilen instortten. De politieke partijen wilden geen consequenties verbinden aan die omstandigheid of konden het niet eens worden over die consequenties. Dat is de situatie waar we ons nu al geruime tijd in bevinden. De zuilen zijn verdwenen al staan sommige staketsels zoals omroepen, politieke partijen en vakbonden nog overeind. We hadden het mooiste sociale stelsel ter wereld maar op het moment dat de sociale controle erodeert is het stelsel tot ondergang gedoemd.

De band tussen burgers en instituties is verbroken. We hebben een zeer indirecte vorm van democratie. Indirecter dan enig ander land, zie maar eens het gebrek aan invloed van de kiezer op de regeringsvorming. In een verzuilde structuur functioneerde die indirectheid. Mensen voelden verbondenheid met de zuil waar zij toe behoorden en hadden vertrouwen in hun voorlieden die onderling tot zaken kwamen. Dat is verdwenen en we moeten onze indirecte democratie directer maken. Twee bewegingen kunnen daaraan bijdragen: het persoonlijker maken van ons stelsel en de lijnen tussen kiezer en gekozene korter maken.
Er bestaan talloze voorstellen om daar invulling aan te geven. Een districtenstelsel is een voorbeeld maar ook de mogelijkheid voor de burger om twee stemmen uit te brengen: één voor de macht en één voor de controle op de macht. Alleen door de burger opnieuw aan te hechten komt de verbinding met ons staatsbestel tot leven. Als we daar niet in slagen zal uiteindelijk de samenleving zoals we die hebben opgebouwd verloren gaan.”
(HAFMO)

Het huis van Thorbecke, reparatie?
Volgens mij moet er ook maar eens scherp naar de fundamenten van dat huis worden gekeken.